Chiny , Xinjiang , Kopeng

Wprowadzenie do Keping, Xinjiang, Chiny

Powiat Keping znajduje się w południowo-zachodniej części chińskiego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur, należącego do regionu Aksu i położonego na północno-zachodnim krańcu dorzecza Tarim. Ma łączną powierzchnię około 12 000 kilometrów kwadratowych i populację około 50 000, z Ujgurami jako główną grupą etniczną. Powiat jest połączony z powiatem Wensu na północy, powiatem Awati na wschodzie, powiatem Wush na zachodzie i powiatem Aheqi w Autonomicznej Prefekturze Kirghiz na południu.

Naturalna charakterystyka geograficzna

Hrabstwo Keping znajduje się na pagórkowatym obszarze u południowego podnóża góry Tianshan, z wysokim terenem na północy i niskim na południu oraz typowym umiarkowanym kontynentalnym klimatem suchym. Średnia roczna temperatura wynosi 10,3 ℃, a roczne opady wynoszą około 70 mm. Głównymi rzekami są Keping River i Tiegek River itp. Rolnictwo opiera się na nawadnianiu wodami lodowcowymi. Na terytorium znajdują się naturalne krajobrazy, takie jak Yardang Landform i Red Mountain Canyon.

Historia, kultura i gospodarka

Koping był ważnym punktem na starożytnym Jedwabnym Szlaku, z historią liczącą ponad 2000 lat. Ruiny starożytnej drogi dzwonów wielbłądzich z dynastii Tang i wieży sygnalizacyjnej z dynastii Han nadal istnieją. Gospodarka opiera się głównie na rolnictwie, produkując jujube, orzechy włoskie, morele i inne specjalne owoce, znane jako "miasto jujube". W ostatnich latach intensywnie rozwijał się przemysł turystyczny, a Wielki Kanion Keping i ruiny starożytnego miasta Qilan stały się popularnymi miejscami turystycznymi.

Charakterystyka folkloru

Lokalny obszar zachowuje unikalną tradycyjną kulturę ujgurską, która charakteryzuje się sztuką Mukam, tańcem Sainam i ręcznie robionymi haftami. Tradycyjna kuchnia obejmuje grill naan, pieczone bułeczki kebing i herbatę leczniczą. Każdego roku odbywają się tu imprezy folklorystyczne, takie jak Festiwal Kwitnących Moreli i Festiwal Zbierania Owoców, które przyciągają dużą liczbę turystów chcących poznać przygraniczny styl.