ซาฮาราตะวันตก , อายูน

บทนำสู่ลาโยูน, ซาฮาราตะวันตก

ลาโยอูน เป็นเมืองหลักของซาฮาราตะวันตก ตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของทวีปแอฟริกาตอนเหนือ-ตะวันตก ที่ขอบตะวันตกของทะเลทรายซาฮารา ก่อตั้งโดยชาวสเปนในปี 1938 และเคยเป็นศูนย์กลางการปกครองของซาฮาราสเปนภายหลังการถอนตัวของสเปนในปี 1975 อำนาจอธิปไตยเหนือซาฮาราตะวันตกกลายเป็นประเด็นขัดแย้ง เมืองนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของโมร็อกโกในปัจจุบัน และทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของ "ภูมิภาคลาโยู-ซาเกีย เอล ฮามรา" ภายใต้การปกครองของโมร็อกโก

ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ

ลาโยูนตั้งอยู่ริมหุบเขาแม่น้ำซากิยา เอล-ฮามราที่แห้งแล้ง ห่างจากชายฝั่งประมาณ 25 กิโลเมตร โดยมีความสูงเฉลี่ย 60 เมตรเมืองนี้มีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อนที่มีลักษณะแห้งแล้งตลอดทั้งปีและมีปริมาณฝนน้อยมาก ฤดูร้อนมีอากาศร้อน (โดยอุณหภูมิเฉลี่ยรายวันเกิน 30°C) ในขณะที่ฤดูหนาวมีอากาศอบอุ่น (อุณหภูมิเฉลี่ยรายวันประมาณ 18°C) โดยมีความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนอย่างมาก ภูมิประเทศโดยรอบส่วนใหญ่ประกอบด้วยเนินทรายและที่ราบกรวดที่มีพืชพรรณปกคลุมอยู่อย่างเบาบาง

ภาพรวมประชากรและเศรษฐกิจ

ลาโยอูนเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในซาฮาราตะวันตก โดยมีประชากรประมาณ 210,000 คน (ประมาณการปี 2020) ส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับและเบอร์เบอร์ เศรษฐกิจของเมืองพึ่งพาการแปรรูปปลา การทำเหมืองฟอสเฟต (มีแหล่งฟอสเฟตขนาดใหญ่ที่บูคร่าอยู่ใกล้เคียง) และเงินอุดหนุนจากรัฐบาลโมร็อกโก เมืองนี้มีโครงสร้างพื้นฐานที่พัฒนาค่อนข้างดี รวมถึงท่าเรือ สนามบิน และเครือข่ายถนน แม้ว่าการพัฒนาในระยะยาวจะยังคงถูกจำกัดโดยข้อพิพาททางการเมือง

บริบททางวัฒนธรรมและการเมือง

ลาโยอูน แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานอย่างโดดเด่นของวัฒนธรรมอาหรับ-แอฟริกัน โดยมีมัสยิดและตลาดแบบดั้งเดิมเป็นสัญลักษณ์ของเมือง สถานะทางการเมืองของเมืองนี้ยังคงเป็นประเด็นที่ละเอียดอ่อน: องค์การสหประชาชาติจัดให้ซาฮาราตะวันตกเป็น "ดินแดนที่ยังไม่ได้ปกครองตนเอง" ในขณะที่องค์กรอิสระ "สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี" อ้างสิทธิ์ว่าเป็นเมืองหลวง โมร็อกโกได้ลงทุนทรัพยากรอย่างมากในการพัฒนาที่นี่ แต่ปัญหาความขัดแย้งที่ยังคงค้างอยู่ยังคงส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพทางสังคม